Diagnostyka i leczenie
Oferujemy pełen zakres diagnostyki niepłodności:
-
Badania laboratoryjne
- biochemiczne,
- hormonalne
- bakteriologiczne
- genetyczne
-
Badania ginekologiczne
-
Badania ultrasonograficze
-
Monitorowanie cyklu
-
Badania drożności jajowodów techniką SoHSG
-
Monitorowanie hormonalnej stymulacji jajeczkowania
Współpracujemy z Kliniką Leczenia Niepłodności Angelius Provita, co daje możliwość kierowania pacjentów na endoskopowe zabiegi ginekologiczne „jednego dnia” takie jak laparoskopia, laparoskopia przezpochwowa i histeroskopia w ramach kontraktu z NFZ, oraz stosowania metod leczenia niepłodności z wykorzystaniem najnowocześniejszych technik zapłodnienia pozaustrojowego: inseminacje i in vitro (IMSI, ICSI).
Informacje
Zgodnie z Rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu, roczny okres oczekiwania na ciążę bez efektu jest wskazaniem do rozpoczęcia diagnostyki, która zawsze powinna dotyczyć obojga partnerów. W uzasadnionych medycznie przypadkach okres ten może ulec skróceniu. Wcześniejsze wdrożenie diagnostyki należy rozważyć, gdy:
- wiek kobiety przekracza 35 lat,
- występują zaburzenia rytmu krwawień,
- istnieje podejrzenie endometriozy lub innej patologii narządu rodnego
- dodatkowo nakłada się czynnik męski niepłodności.
Ocena funkcji jajnika
Zgodnie z Rekomendacjami Polskiego Towarzystwa medycyny Rozrodu diagnostyka funkcji jajnika powinna obejmować wywiad i ocenę jajeczkowania (pomiar stężenia progesteronu w środkowej fazie lutealnej oraz badanie ultrasonograficzne). Nie rekomenduje się rutynowego stosowania metody wykrywania piku LH (testy owulacyjne), badania śluzu szyjkowego ani pomiarów podstawowej temperatury ciała. U kobiet regularnie miesiączkujących nie zaleca się także oznaczania stężeń prolaktyny ani wykonywania testu metoklopramidowego.
Brak owulacji w danym cyklu może zostać potwierdzony poprzez oznaczanie stężeń progesteronu w surowicy krwi w połowie drugiej fazy cyklu (poniżej 2ng/ml).
Rezerwę jajnikową ustala się na podstawie oznaczeń hormonalnych FSH (w wybranych sytuacjach LH) i estradiolu w 2-5 dniu cyklu lub AMH niezależnie od dnia cyklu oraz ultrasonograficznej oceny ilości pęcherzyków antralnych na początku cyklu.
Badanie drożności jajowodów
Badaniami o ustalonym znaczeniu w diagnostyce stanu anatomicznego narządu rodnego u kobiety są
- ultrasonografia,
- histerosalpingografia,
- laparoskopia
- histeroskopia.
Ultrasonograficzne badanie drożności jajowodów – HyCoSy
Badanie przeprowadza się w celu oceny drożności jajowodów i kształtu jamy macicy. Pozwala ono rozpoznać jedno i obustronną niedrożność jajowodów, a także występowanie wad rozwojowych i innych nieprawidłowości jamy macicy, takich jak: przegrody, polipy endometrialne czy mięśniaki uwypuklające się do wnętrza macicy. Metoda jest alternatywą dla rentgenowskiego badania HSG.
Przygotowanie do badania
Badanie wykonywane jest po całkowitym ustąpieniu krwawienia miesiączkowego, a przed owulacją. Prosimy o przybycie z osobą towarzyszącą, 15 minut przed planowanym zabiegiem.
Należy zabrać ze sobą aktualny wynik cytologii i wynik wymazu na chlamydie i ureaplazmy (nie starszy niz rok).
Przed badaniem pacjentka otrzymuje lek przeciwbólowy. Bezpośrednio przed badaniem lekarz przeprowadza badanie pH pochwy w celu wykluczenia infekcji.
Przebieg badania
Badanie jest przeprowadzane na fotelu ginekologicznym. Do pochwy wprowadza się wziernik i po dezynfekcji szyjki macicy wprowadza się jałowy cewnik zakończony uszczelniającym balonikiem. Po wypełnieniu balonika przez drugi kanał cewnika podaje się roztwór ExEm Foam, który wypełnia jamę macicy a następnie przepływa przez jajowody. Wypełnianie macicy i przepływ przez jajowody jest obserwowany na monitorze dzięki zastosowaniu głowicy przezpochwowej USG (TVS) i może być rejestrowany na płycie DVD. Zabieg trwa zwykle do 30 minut.
Możliwe powikłania zabiegu
Infekcja narządów miednicy mniejszej i dolegliwości bólowe podbrzusza. Wcześniejsze badanie z oceną pH pochwy oraz użycie wyłącznie jednorazowego sterylnego sprzętu, minimalizuje możliwość powikłań w postaci zapalenia przydatków i zapalenia otrzewnej. Podanie środka przeciwbólowego powoduje, że zazwyczaj badanie nie jest obarczone nasilonymi dolegliwościami bólowymi. Często pojawia się dyskomfort zbliżony do dolegliwości w czasie miesiączki.
Laparoskopia
Przy podejrzeniu niedrożności jajowodów, metodą z wyboru w celu weryfikacji zmian jest laparoskopia, ale nie ma ona 100% czułości w rozpoznawaniu niedrożności jajowodów. Dlatego powinna być wykonywana u pacjentek z nieprawidłowym wynikiem histerosalpingografii, albo nieprawidłowym wynikiem badania klinicznego. Przy podejrzeniu zmian wewnątrzmacicznych metodą weryfikującą jest histeroskopia. Badanie to powinno wykonywać się u pacjentek z objawami klinicznymi lub zmianami stwierdzanymi w badaniu USG lub HSG oraz po niepowodzeniach implantacji prawidłowych zarodków.
Powyższe informacje pochodzą z rekomendacji Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu p.t.“Algorytmy diagnostyczno-lecznicze w zastosowaniu do niepłodności” pod redakcją prof. dr hab. n.med. Sławomira Wołczyńskiego, dr n. med. Michała Radwana.
Pełny tekst dostępny na stronie:
